W 1972 roku jako studentka otworzyłam w Krakowie moją pierwszą galerię, Galerię PI, która była pierwszą prywatną galerią w Polsce. Mieściła się w mojej sypialni, skąd wyniosłam wszystkie meble zostawiając jedynie łóżko. W tej galerii pokazywałam sztukę z rodowodem awangardowym. Galeria nie była wyłącznie miejscem wystawienniczym, ale również alternatywnym miejscem spotkań. Wśród naszej publiczności byli naukowcy, poeci, kompozytorzy i wiele osób nie związanych profesjonalnie ze sztuką. Galeria istniała do 1980 roku.

         Ale w międzyczasie, w 1974 roku zaczęłam prowadzić inną galerię, Galerię Pawilon, która posiadała piękną przestrzeń ekspozycyjną i doskonałą akustykę. Dlatego obok wystaw organizowaliśmy tam koncerty muzyki elektronicznej. W galerii tej była również wystawiona pierwsza sztuka teatralna Bogusława Scheaffera, Sny o Schaefferze.

         Po tej galerii, w 1979 roku otworzyłam Galerię Foto-Video. Ta galeria została zamknięta przez stan wojenny w grudniu 1981. Potem miałam krótka przerwę. W roku 1984 zaczęłam starania o założenie w Krakowie Muzeum Sztuki Nowoczesnej. Posiadałam międzynarodową kolekcję pochodzącą głównie z darów artystów. Zamierzałam przekazać tę kolekcję przyszłemu muzeum. Dwa lata zajęło mi poszukiwanie miejsca, pisanie aplikacji i walka z ogromną ilością trudności. Po tym czasie zaczęłam tęsknić za galerią. W 1986 roku zdecydowałam się otworzyć czwartą galerię, przyrzekając sobie, że będzie ostatnią. Galeria Potocka istnieje do dzisiaj. Nie posiada dużej przestrzeni ekspozycyjnej. Podobnie jak na początku jest to normalny pokój. Ale ta przestrzeń dla obecnej sztuki jest bardzo dobra. Posiada właściwe wymiary dla instalacji i pozwala uzyskać wrażenie jednej pracy, wrażenie całości.

         Galeria Potocka jest galerią prywatną i niekomercyjną. Podczas jej prowadzenia kontynuowałam kolekcjonowanie sztuki nowoczesnej. Obecnie kolekcja obejmuje ponad 70 artystów i kilkaset dzieł wykonanych w różnych mediach.

Maria Anna Potocka